Tasavvuf Mercek Altında – Yazılara ulaşmak için linki tıklayın.

Ya Hu

Bismillahirrahmanirrahim, Kuran’ın deşifre edilebilmesini idraklarımıza ikna ettirebilecek tekniği ve’de Nur’u kendinde barındıran ve alemlerde eşi ve benzeri asla bulunmayan muhteşem bir ifade’dir. BİSMİLLAH’ın deşifresi başındaki ‘’B’’ harfinde olduğu gibi, Kuran’ın deşifreside BİSMİLLAH’tadır, onun için BİSMİLLAH ile başlarız okumaya.

BİSMİLLAH’ı deşifre edemeyen bilinçler Kuranı’da deşifre edemez, öncelikle anlaşılması gereken, bu kelimeye önce mana-yı harfi ile bakmayı denemeliyiz’ki, bu kelimedeki manayı hayatımıza uygulayabilme melekesi kazanabilelim. Biraz anlayabilmek için önce ‘’B’’ harfini baştan kaldırıp bir kıyıya koyalım, ne kaldı geriye .İSMİLLAH kaldı, ne demek bu kelime, tabiî ki (Allahın ismi) demek. Anlayacağınız gibi Allahın ismi , İSMİLLAH’ın başına konulan ‘’B’’ imiş gibi görünüyor fakat ‘’B’’yi anlamadan önce İSMİLLAH’ın başındaki ‘’İ’’yi anlamamız lazım. ‘’ İ ‘’ harfi Arapçada Elif’in yani ‘’A’’ harfinin altına konulan esere ile ‘’İ’’ olarak okunuyor, fakat ‘’İ’’nin aslı Elif’tir, yani ‘’A’’dır. Elif yani ‘’A’’ ise Allah’ın ZAT’ına BİR’liğine atıf olunur. Dikkat edilirse buradaki ‘’A’’ yani Elif harfinin önüne ‘’B’’geldiğinde, Elif yani ‘’A’’, ‘’İ’’ye yani İSM’E dönüşüyor İSMİLLAH oluyor, fakat buradaki ‘’İ’’ harfinin aslı Elif olduğuna göre, Elif harfi dahi Allah’ın birliğine ve zatı’na atıf olunduğuna göre, ‘’B’’ harfi nasıl oluyor’da Elif’i ‘’İ’’ye yani İSM’E, İSMİLLAH’a çeviriyor. BESMELE – İSM –İLE okunuyor. Yani ‘’A’’nın önüne ‘’B’’ geldiğinde ‘’A’’gizleniyor’da kendini İSME’mi dönüştürüyor diye düşünebiliriz. Sanırım ‘’İ’’ harfi’nin aslının, Elif harfi yani ‘’A’’ olduğu anlaşıldı, yani İSMİLLAH kelimesini şimdi’de ESMA-ALLAH şeklinde’de okunabileceğini görebiliriz. Şimdi BİSMİLLAHİRRAHMANİRRAHİM dediğimizde diyoruz’ki ( RAHİM ve RAHMAN olan ALLAH esma’sı ile,‘’B’’ harfindedir,) yani bütün isimleri idrak edebilecek olan TEK ve BİR ‘’B’’ilinçte’dir. ‘’B’’harfi Kuranda bilindiği gibi Elif’in altında bir nokta olarak gösterilmiştir’’.’’yani nokta’dır. Anlaşılacağı üzre ‘’B’’, ‘’B’ilen’i ifade eder ve bilen’dir. Yani senin bilincin yaşadığın bu Evren’de bir nokta’dır ‘’B’’ sensin. Şunuda belirtmek isterim’ki, şu anda yaptığım veya anlatmak istediğim şey BİSMİLLAH’ı deşifre edebilmek değil’de, bu sure’ye bakış açınızın, ‘’analiz ve sentez’ci’’ olarak bakmanız olması gerektiğini hatırlatmak istiyorum, çünkü öyle bakmayan bir beyin’in deşifre edebilme makinezması kapanır, dolayısı ile aklın aydınlanma yeteneği’de yitirilir. Toplumumuzdaki bireylerin, genelde düşünce yapıları’da nesnelleştrildiği (şey’lere dönüştürüldüğü) için, baktıkları veya algıladıkları bir şeyi olduğu gibi kabul etme alışkanlığı pekiştirilmiştir, bu yüzden bireylerin daha dikkatli olup kendi düşünce duvarlarını aşacak gücü, kendilerinde bulabilmelerini sağlayabilecekleri bir tekniği anlayabilmeleri açısından, BİSMİLLAH ve KURAN’da bizlere sunulan farklı bir görüşü fark etmeye çalışarak, toplumumuz insanı’nın derinlikli olarak kendine ve varoluş’a yabancılaştırıldığı bu ortamda, nasıl ‘’B’’en, yani KENDİ olabileceği düşüncesine biraz olsun katkıda bulunmaya çalışmaktır. Her neyse biz yine konumuza dönelim. Yani ‘’A’’nın önüne ‘’B’’geldiğinde ‘’A’’gayb olup ‘’İ’’oluyor. Bu, şu demektir. ‘’A’’ yani Elif’in (ZAT) önüne, senin ben’liğin geldiğinde Elif yani ‘’A’’(ZAT), isim olarak ‘’Ben bilincinde var olarak algılanıyor, demek’ki asıl olan ‘’B’’yani BEN bilinci. Fakat bu ‘’B’’ harfine ‘’B’’ATIN veya ‘’B’’ASAR sıfatı ile’de atıfta bulunduğunuzda ‘’B’’ harfinin, gizlenmiş olan ‘’A’’yani Elif harfinin yansıması olarak var olduğunu göreceksiniz. Burada ‘’B’’nin niteliği ve niceliğinin söz konusu olması, ‘’B’’ bilinmeden BİSMİLLAH’ın anlamı kuru bir hayalden başka bir şey olmaz, çünkü ‘’B’’harfi insan fıtratının insan tarafından mutlaka hatırlaması gereken Allah’a andı’nın hakikatı’dır ve’de kendi realitesini yaşayıp kavraması açısından çok önemlidir aynı zamanda tövbe’nin (Nasuh) sebebidir. ‘’B’’ Allah’ın Rahim olan Rahman ismidir, çünkü RAHMANİRRAHİM, Allah’ın fıtratıdır ve’de Allah kendi’nin RAHMAN ve RAHİM olduğunu bildirmektedir. Fakat kime bildirmektedir..? tabiî ki ‘’B’’ye, ‘’B’’nedir, sadece nokta’’.’’, nokta ise ‘’A’’nın yansımasıdır, nereye yansır’’A’’..? Tabiatı ile kendi dibine. Demek’ki ‘’B’’nin sesi ‘’A’’sız çıkmaz. Demek’ki ‘’A’’(Elif) olan RAHMANİRRAHİM, ‘’B’’olan ve ben dediğin senin bilincin’de, kendini kendine bildiriyor. (Ayrıca Allah.cc Kuran’da herkesi alın perçemlerinden yani bilinçlerinden yakaladığını bildirmiştir) Anlamalısın’ki ‘’A’’LLAH daima senin ‘’B’’ilincin’e hayat nefesini üflüyor ve sen zannediyorsun’ki ben yaşıyorum, ben biliyorum. Anlaşılacağı gibi ‘’B’’ harfi bir nokta’dır, nokta ise hiçbir anlam ve mana ifade etmemekle birlikte bütün ifade ve manaları kendinde toplaması hasebiyle cümlelerin veya kitabın sonuna konulur ve kitap tamamlanır. Nokta bir hiçtir ve hiçbir mana ifade etmemesi sebebi ile’de adem’dir yani yokluktur, bu ademi yani yokluğu var kılan ise BİSMİLLAH’taki ‘’S’’ yani SİN harfidir. Allah.cc bu SİN harfine YA-SİN diyerek Kuran’da MUHAMMED asm’a nida etmiştir, SİN harfi bilindiği gibi üç çentikli bir harf olup her bir çentiği EFAL- SIFAT- ZAT’a yani MUHAMMED’e işaret etmektedir. EFAL-SIFAT-ZAT hiçbir zaman ALLAH.cc’a nisbet edilemez, çünkü ‘’O’’kayıt altına alınamaz, mutlak olan ALLAH.cc, EFAL-SIFAT-ZAT nispetinde tecelli ettiğinde MUHAMMED adı ile anılır, MUHAMMED’in EFALİ – SIFATI – ZATI, (ALAH’ın EFALİ –SIFATI –ZATI demektir,) onun için MUHAMMEDİN adı ALLAH ile birlikte anılır. BİSMİLLAH’ın Arapça yazılışında ‘’B’’den sonra hemen ‘’SİN’’geldiği için ve’de, ‘’B’’, EFAL-SIFAT-ZAT’a yani MUHAMMED’e bağlandığı için ‘’B’’yani ben bilinci ADEM oluşunu görerek fıtratı’nı ve andı’nı ikrar edip ‘’B’’ benlik’te ölür ‘’A’’ LLAH ile dirilir yine kendi nefsi ile kendisi olarak. (Ölen kimseye YA-SİN okunması’da bu yüzdendir, çünkü MUHAMMEDİN bir adıda YA-SİN’dir). Bilindiği gibi ölene Anne adı ile telkin verilir, sebebi’de RAHİM sıfatı ile tecelli eden Anne’dir, RAHİM sıfatı olan Anne, topraktan yani Alemden yaratıldığı gibi Alem’de MUHAMMED’in ‘’RAHİM’’ sıfatından yaratılır, dolyısı ile Anne MUHAMMED =MUHAMMED Annedir (Cennet Anne’nin ayağı altındadır) Yani anlayacağın toprak rahmindekine tekrar, RAHİM olan şefaat etmektedir ve’de bu RAHİM’in babası ‘’B’’ harfidir, çünkü ‘’B’’ ADEM’dir; ancak kişi ölüm ile ‘’B’’edenin’de kalkabilirse ADEMİYET’inin ve kendi fıtratının ALLAH’ın fıtratı olduğunu görür anlar, yani kişi kendi fıtratı’nı kendisi bulur ve nasıl bir hayat’a kalkacağını öğrenir. Yani kendi fıtratı’nın HAK’kın fıtratı ve HAK’kın fıtratınında ezeli, ebedi olduğunu gerçekliyerek nokta’nın sonsuzluğunu tanır bilir. Yukarıda demiştik’ki ALLAH’ın fıtratı RAHMANİRRAHİM’dir, RAHİM olanı fark etiğinizi umarak birazda RAHMAN’a göz atalım. RAHMAN kelimesi’nin Arapça yazılışında yan yana gelen harfler RHMN’dir. RAHİM kelimesinde ise RHM’dir, burada fazlalık ‘’N’’ yani ‘’NUN’’harfidir. Arapça yazılışında ‘’NUN’’ harfide nokta ile belirtilmiştir aynı ‘’B’’ harfi gibi. ‘’B’’nasıl senin benliğin ise ‘’N’’harfide senin benliğini ifade eder fakat arada fark vardır ‘’B’’ yan çizilmiş Elif’in altında’ki noktadır, ‘’N’’ yan çizilmiş Elif’in üstündeki noktadır yani Elif kendi ZAT’ını iki noktaya yansıtmıştır alt ve üst olarak. Diyelim’ki ‘’B’’ erkektir ‘’N’’ dişi böylelikle ‘’BeN’’ kendileyince kendini bilsin, Nefsini tanısın ADEMİ tanımadan önce. Diyelim’ki ‘’B’’ yokluktur ‘’N’’ varlık böylelikle ‘’BeN’’ vücut mertebesine uzansın ve kendini bilsin, tabi ADEMİ bildikten sonra. Bazılarınızın Arapçada BeN yok ENE var dediğini duyar gibi oluyorum, hatırlarsanız ‘’B’’ nin Elif’in yasıması olduğunu söylemiştim kendinize göre bir daha düşünün neyse. Anlatmak istediğim RHM harfleri RAHMAN’dada, RAHİM’dede aynı manayı taşır ve ruh veren demektir, şayet sen vücud kabrinden kalkabilirsen RuHuM’da diyebilirsin, fakat ‘’NUN’’ ve ‘’B’’ harfinin kesiştiği nokta’nın ‘’A’’ yani ‘’ZAT’’ yani Elif olduğunu fark edebildiğinde senden eser kalmadığını irade’nin ve şuuru’nun Arş’ında RAHMAN’ın oturduğunu ve böylelikle RAHİM’den gelip RAHİM hayatı sürer iken, RAHMAN’ olan Zat’i ilmin gelip senin varığının atomlarını moleküllerini nasıl sıfırladığını yani Allah dağa inince dağın nasıl toz duman olduğunu ‘’MİM’ ‘leyebilirsin, Böylece BSM’yi yani BİSMİLLAH’ın BİSMİ’sini okumuş olursun ve okuyanında ALLAH olduğunu fark edip BİSMİLLAHİRRAHMANİRRAHİM dediğinde ALLAH.cc’ın kendi fıtratı’nı kendine ilan etmekte olduğunu fark edersin. Aslında her yerde olan Allah.cc niye dağa yani vücuda insin’ki ? inmez, inmemiştir’de, sen bilmeden önce’de dağda, vücutta idi, Kuran’da RAHMAN arş’a istiva etti diyor..! ALLAH.cc istiva etti demiyor, RAHMAN istiva etti diyor, EFALİ –SIFATI-ZATI ile HAK’kın yüzüdür RAHMAN. ‘’O’’ hiçbir zaman HAK’tan ayrılmaz, sadece bir an perdesini kaldırıp kendi yüzüne bakmıştır, (BEN yani ENE, ilk olarak RAHMAN’ın yüzünü görmüştür) ve böylelikle akıl ve irade’nin ARŞ’ında RAHMAN istiva etmiştir. Böylece RUH’un ÖZ’üde RAHMAN’a bağlanmıştır. Artık terazi dengelenmiştir RAHMAN rezonans ve titreşimlerini sonsuz olan nokta’lara iletmiştir böylece toprak ADEM, Nur ADEM ile tanışmıştır. ‘’NUN’’Nur ADEM’in HAK olduğu görüldüğünde, toprak ADEM ise ‘’B’’İSM. olduğunu öğrenip, fıtratının HAK’kın fıtratı olduğunu bilerek şeksiz ve şüphesiz olarak derki… BİSMİLLAHİRRAHMANİRRAHİM.
( S.Öztaş )

Ama bu tip şuurda, Şuur’a eş olan gerçeklik zannı biçiminde bir cehaletin bir izi bile olmadan, dünyanın tüm nesnel doğasının olmadığı kanıtlanır.Şuurda, evrene bir yücelik verilir ve evren kendini gerçekleyendir. Bilinen her neyse, o Şuurdur başka bir şey değildir. Şuur Mutlak’tır ve bu nedenle hiç bir nesnel gerçeklik buna göre konumlandırılamaz. Göreceli özneye göre gerçekliği olan nesnel bir dünya, tezahür eden gerçekliğin seviyesi ne olursa olsun, sınırlanmış ve sadece deneyimi olan kategorilere rağmen, öznenin bakış açısından var olarak bilinir. Bu tip bir dışsal dünya Saf Şuur için var olamaz, çünkü o, akıl, ya da zihin ya da duyular yoluyla algılamaz ya da kavramaz ve onun deneyimi anlık ve ilişkisizdir. Bu, Kendini-Bilme;dir, nesnenin ya da durumun varoluşunu bilme değildir. Mutlak’ta, dışsal şuur yoktur, nesnel psikolojik süreç yoktur, ikilikçi gerçeklik yoktur. Bireyin durumunda ise, öznenin durumlar ve dışsal dünyanın koşullarıyla ilgili bilgisinin ya da deneyiminin ve öznenin deneyiminden bağımsız olan dışsal dünyanın kendisinin iki katlı doğasının nesnel gerçekliğinin öznel deneyimi vardır. Bu dışsal dünya birey için geçerlidir, Mutlak için geçerli değildir. Böylece, Gerçeklik;in doğası kavramı uzay, zaman ve nedensellik sınırları içinde hareket eden içsel organın gelişimidir. Düşünce bu kategorileri geçtiği anda, o artık düşünce değildir ve kavrayan bir işleyiş yoktur. Biz Allah.cc olmadığımızı hissettiğimiz sürece, bizim için Allah.cc, onu ne olarak düşünüyorsak, o olacaktır. Bu nedenle, bizi Gerçek;in farkındalığına götüren tüm bu süreçler sınırlıdır, ve kendi içlerinde mükemmel değildir. Ebedi’ye kesinlikle ebedi-olmayan yoluyla ulaşılamaz. Doğru noktayı bilmeyenlerin saklı altın hazinenin üzerinden tekrar tekrar yürüyüp gitmeleri ve onu bulamamaları gibi, tüm bu varlıklar da gün be gün Allah.cc;ın yanına giderler ama onu bulamazlar; çünkü gerçekte, hatalı olandan dolayı kötü yola sapmışlardır. Düşünce bölgesinde yaşayanlar, Gerçekliğin yani ;O;nun varlığının derinliğini anlayamazlar. Zincirler varolan Gerçek’e olan sade cehaletten dolayı var olduğu için, özgürlük gerçeğin saf bilgisinde var olur. Bu bilgi çalışılan meditasyonda düşünme sürecini ilgilendiren düşük bilgi değildir. Bu bilgi meditasyon ile, yani Özben ile-Eş Şuur’un direkt yakınlığı olan ;O Yok Olmaz Olan’a ulaşılanın yüksek bilgisidir. Bu Saf bilgi Manaların kendisi yani Zat;ı değildir. Bu, varoluş kadar bilme değildir; bu bir şey haline gelme değildir. Kişi yanlış bilgiye hayran olarak ya da onu severek ya da onun üzerine meditasyon yaparak, yanlış bilgiyi yok edemez. Yılan olduğu sanılan ipin yanlış kavranışı yılan üzerine meditasyon yapılarak ya da yılana hürmet gösterilerek düzeltilemez. Cehaleti, korkuyu ve acıyı dindiren bilgidir. Her çeşit faliyetten arınmış nesnesiz bilgi, anında meydana gelen özgürleşmeyide, beraberinde getirir. Allah.cc hiçbir zaman sona hizmet eden araçlar yoluyla bilinemez. Saf bilgi son için bir araç değildir, sonun kendisidir. Bu,birşeyi bilme değildir, sadece Bilgi’dir. Saf Bilgi doğduğu anda, Varoluşun aydınlanması ve cehalet ile zincilerin yok oluşu eş zamanlı ve ani olarak olur. Sadece O;nu bilerek kişi Ölümsüzlüğe ulaşır; oraya gitmenin başka yolu yoktur. Yüce Allah;ı bilen yine Allah;ın kendisi olur.
Bir kişi kendine ulaşmak isterse, kendisine yürümesi ya da ilişkisel işleyiş ile kendisine yaklaşması diye bir süreç yoktur. Kendine ulaşmak, kendini bilmektir. Burada bilme, kendini ulaşmada bir araç değildir, bilmenin kendisine ulaşılır. Bu, uyuyan bir adamın kalkıp, kendini bilmesi gibidir, bu da anında kendisi olur. Bilmeye çalışanın varlığıın kendisi olan bir şeyin bilgisi durumunda, araçlar ve son aynıdır. Bu bilgi kaprisli bilgisi olan özneye bağımlı değildir, Nesnenin Doğası olan ve ebediyen gerçek olan Allah;a bağlıdır. Nesnel gelişimi içermeyen hiç bir fiil ilksel cehaleti ortadan kaldırmaz, çünkü böyle bir fiil cehalete göre muhalif değildir. Karanlığın karanlığı ortadan kaldırmaması gibi, cehalet de cehaleti ortadan kaldırmaz. Saf Bilgi;nin yöntemi Mutlak;ın farkına varmanın kesin yoludur. Burada yol ve varış yeri aynıdır. Şuur, görünüşte sınırlama durumu olsa bile, gerçek yüksek doğasının mutlak kanunu tarafından kontrol edilir ve bu da bireysel gereklilik küresinin içinde değildir. Tüm düşünce mecburen Varoluşun Şuursal Bütünselliği ilkesine dayanır. Acı, düşünceyi Mutlak Gereklilik;e karşı yönlendirmenin etkisidir. Mutlak Gereklilik;e yönlendirme, varoluşun mükemmelleşmesi kuralına göre, bireysel şuurun kendini ona göre akort etmesi durumunu gerektirir. Saf Bilgi bizi aydınlatır, ama bu aydınlanmadan sonra yapmamız istenilen bir şey yoktur. Saf Bilgi bir fiil değildir, çünkü bilinmesi gerekenden bağımsız değildir. Gerçekliğin doğasının kesinleştirilmesi, Gerçek;in-Farkındalığı sürecinin başlangıcıdır. Zihin ve sezgi birbirine muhalif değildir, sadece Gerçek;i anlama doğası ve derecesinde farklıdırlar. Gerçeklik;in direkt bilgisi, daha yüksek saflaştırılmış zihinin parlamasıyla başlayan deneyimin zirvesidir. Ama bu, Gerçeklik;in zihinsel anlayışının, hedefi olduğu anlamına gelmez, çünkü Gerçek;in peşindeki arayış burada bitmez. Ama Gerçeklik hakkındaki algılamamızın, bir şekilde, görüntü dünyasının gerçek olduğu inancından kendimizi sarsarak özgürleştirme başarısında ne kadar ileri gittiğimizle ilgili halimiz olduğu da inkar edilemez. Zihin yükseltilmiştir, sezgi içinde etkisiz hale getirilmemiştir, sadece zihinsel ayrımdır, ve yine de bu, sezgide en yüksek deneyimin yolunu açan netleştirilmiş algılamadır. Zihinsel bilgi şuur içinde erir. Gerçeklik;in zihinsel bilgisi, düşüncenin, Gerçek;in sezgisel bilgeliği içinde çözülmesinin temel gerekliliğidir. Gerçek;in doğasını kavrayan kesin sonuca ulaştıran zihin bilinmelidir;ki, kişinin yaşam ruhunu değiştirir, ve duyguları her an gittikçe, daha derin, daha geniş ve süptil olarak büyür. Zihin sezginin giriş kapısıdır. Mantık Gerçek için olan inancı haklı çıkarmak için gereklidir. Metafiziksel keskin zeka, Mutlak;ın fizik ötesi deneyiminin büyük yapısı üzerine oluşan temeldir. Gerçek Alim, kendi zihninin bir yaratığı değildir, yapılmakta olan bir ermiştir. Bu kişinin yöntemi birbirini devam ettiren bir sırada üç başlıkta sınıflandırılabilir, dördüncü durum nihai farkındalıkta var olmaktır.

1. Gerçeklik Doğasının Bütünsel Anlayışı;
2. Bütünsel Anlayışın tekrar eden iddiası;
3. Bütünsel Şuur içinde, Düşüncenin ilerleyen çözülmesi;
4. Tüm ilişkileri aşan Mutlak Deneyim.

Bu aşamalar, bir sonraki her bir aşama daha da derinleşen ve genişleyen bir önceki aşamanın etkisidir. Üçüncü aşamanın bütünsel düşünce ya da sonsuz psikozu bile, tüm cehaleti yok eden ve sonunda kendini de var olan ve olmayanın; bilgi ve cehaletin; haz ve kederin; madde, değer ve ilişkinin; uzay, zaman ve etkinin; her şeyin ötesinde olan O ;nun içinde yok eden sadece bir aşama, bir adım;dır. Sıfatsız varlığın tasdiki yoluyla ulaşılan bilgi adımıyla Saf Işık haline gelmiş kişi, onu seyreder. Allah.cc bilgisi bir fiil değildir, ve Allah.cc, bilen kişinin varlığındaki bir değişimden dolayı ortaya çıkan bir fiil ya da etkinin sonucu değildir. Cehaletten dolayı yılan olduğu hayal edilen ipin algılanması, herhangi bir fiilin sonucu değildir, bu sadece bununla ilişki içindeymiş gibi görünen cehaletin reddinden önce de olan etkilenmemiş varoluştur. Allah.cc bilgisi insani gayretten bağımsızdır, ve bu yüzden doğa ile ilişki içinde olan ve her zaman bilinen olan, bilgiye dışsal olan hiç bir fiil ile ilişkilendirilemez ve asla doğaca deneyi-aşan ve geliştirilemez olan Şuur ile ilişkilendirilemez ya da aynı değildir. Ne de Allah.cc, bilgi fiili nesnesi olan bir fiil ile ilişki içindedir. Bilgi varoluştur. Bilgi, bir fiil haline gelirse, o halde bu bilgi fiilini bilecek olan kimdir? Bu tip bir bileni bilme çabası, kişiyi sadece çıkarımı mümkün olmayan sonsuz bir gerilemeye götürür. Allah bilgisi Allah olmaktır, ve bu üretilen bir şey değildir, çünkü bu ebedidir. Allah;ın farkındalığı, anlaşılmalıdır;ki İçsel Özben;in farkındalığıdır, ve hiç bir fiil kişinin kendisini bilmesine yardım edemeyeceği için, İçsel-Farkındalık bir fiilin sonucu değildir. Fiil ya da hareket, ulaşılacak ya da etkilenecek olan şey dışarıda bir yerde anlamına gelir, ama ulaşılacak olan ulaşıcının kendisi ise ve bu da uzayda bir yerde olan ya da zamanla değişen bir şey olmadığına göre, yani Şuur hem ulaşılacak olan hem de ulaşan olunca, etkisizdir. Bilen bir bilme fiili ile bilinemez, ve bilgiyi bilen ya da bileni bilen diye bir şey yoktur. Bireysel bilgi zihinsel bir fiildir, ama kendisi Varlık olan Mutlak-Bilgi bir fiil olamaz. Dışsal bir şeyi bilmede, bilgi zihinsel ya da entellektüel bir süreç gibi gözükür ama Allah.cc dışsal bir şey değildir, ve o halde bir süreç ya da fiil yoluyla bilinemez. Allah’ı bilen Bilgi;nin kendisi ancak Allah.cc’tır; bilen, yani bilgi ve bilinen Allah.cc’ta birdir.
Tüm faaliyetler mükemmel olmayan zihnin hatalı doğasının tezahürüdür. Ulaşılmamış bir sona ulaşmak anlamına gelen fiil Yüce Tamlık olan Mükemmellik ile bağdaşmaz. Fiil bir şeyin özsel doğası değildir; bu fiil olarak adlandırılan örtülü şeylerin içindeki hayali örtülerin bir rahatsızlığıdır. Bir fiilin gidişatını değiştirmek olasıdır, ama İçsel-Bilgi asla değişmez. Fiil görecelidir; Bilgi mutlaktır. Fiil bireysel yapana bağlıdır; Bilgi bireyden bağımsızdır ve sadece aynı olduğu değişmez nesne, Allah;ta hareketsidir. Bilgi fiil gibi ve fiilin sonuçları gibi, üretme, sağlama, saflaştırma ya da geliştirmeye tabii değildir. Bir fiilden sonra, fiilin dışında bilinen ya da ulaşılan bir şey vardır; ama Bilgiye ulaştıktan sonra yapılacak ya da ulaşılacak bir şey yoktur. Fiil, kişiyi dışarıdaki bir şeye doğru yöneltir ve teşvik eder, ama içsel Bilgi, bir anda zihinsel bağlılıkların bağını kıran ve Mutlak;ın Mükemmelliğinin deneyimi olan içsel, özsel aydınlanma;nın kendisidir. Allah.cc’a, ya da Bilgi Yolu’na ulaşmak, araçların ve sonun bir olanda karışmasından dolayı, gerekli ekipman bahşedilmemiş olanlar için son derece zordur, ve bu zorluk ;bıçak sırtı, sırat; ve benzeri referanslarla anlatılır. Bilgi;nin, duyular yoluyla sağlanan materyalle çalışan akıl ve zihin için bilinen bir şey olmadığının eşsiz izlerine işaret edilir. Bilenin yolu, gökteki kuşların ve sudaki varlıkların yolunun takip edilememesi gibi takip edilemez. Gerçek;in adına tartışmada ve yanlış olanı yalanlama ve karşı koymada usta olan kişi, yukarıda bahsedilen değerler kendisine bahşedilmiş zeki ve öğrenmiş kişi, İçsel-Bilgiyi almak için uygun kişidir. Sadece gerçek olan ve olmayan arasındaki farkı bilen, şuuru gerçek olmayandan uzaklaştırılmış olan,soğukkanlılık ve diğer ruhsal erdemlere sahip olan ve özgürleşmeyi arzulayan kişi, Allah.cc’ı ve kendini araştırarak bilmeye uygun kişidir. Evet sadece nüfuz edici anlayışa sahip olan ve mükemmel ve sabırlı, serinkanlı ve’de sadık olan kişiler Bilgi’nin Yolunda yürüyebilirler.